موسیقی وب:
مدیریت وب:
خواهش می کنم... اصلا یعنی، می دونم... من گل، من خوب... به تو چی می رسه ها؟؟؟ مایه بده... مایه بده
من همین اول چند نکته بگم...
نخست: اینکه از آدم های بدبخت ترسو فوق العاده بدم میاد...
بابا ، من که گفتم، هرچی دوست داشتی بگو... انتقاد کن... اصلا فحش بده، ولی اگه وبلاگ داری، اسم وبلاگت رو بنویس...
یا حداقل اسم خودت رو بنویس ، یابو حتما باید قاطی کنم باقالی؟؟؟
پس از نخست: تصمیم گرفتم واسه وب آهنگ بذارم... 
اول خواستم مثل همه ی وبلاگ نویس ها، کد موزیک رو بذارم تو وبلاگ... ولی با توجه به اینکه من مهندس کامپیوتر هستم
، آهنگ رو تبدیل به فلش می کنم، و بعد فلش رو می زارم تو وبلاگ...
این طوری خیلی حجمش کمتره ولی هنوز مشکلی دارم... آهنگی که میخوام بذارم خیلی طولانی است، واسه همین هنوز آهنگ خیلی سنگین هست... حدود ۶۰۰ کیلوبایت... چی کار کنم؟
خدا عاقبت من رو به خیر کنه... امتحان داشتیم، چه امتحانی...
تو این یکی دو ماه آخر، این قدر "آموزگار بسیار جیگول" را انگولک کردیم، بنده خدا دیگه نمی تونه صاف راه بره...
همیشه با یه دستش پشتش رو گرفته... مبادا که ازش سو استفاده کنن...
حالا من که زیاد تقصیری ندارم... ولی تو کلاس هر کاری می کردیم جز درس خوندن... تو این چند وقته اطلاعات عمومیم خیلی زیاد شده... از بس که ته کلاس، فک زدیم...
کارمون به جایی رسید که ته کلاس شعر می خوندیم... به این صورت مثلا من یه شعر می خوندم، با حرف آخرش بقیه شعر می گفتن...
من همش از معین، شادمهر، مهستی ، شکیلا و ... می خوندم، خلاصه تو کار پاپ بودم... بغل دستیم هم تو کار رپ بود...
امتحان امروز تقریبا سخت بود... ولی 13 شدم، (عجب هوشی)
زنگ اول که طبق معمول انگولک بازی بود...
اولش 3 نفر از بچه ها می خواستن برن تست ورزش بدن، من هم عینهو بختک خودمو قاطی شون کردم، کلاس رو پیچوندم... هیشکی نفهمید...
بعد از نیم ساعت که برگشتم، مخ یکی از بچه ها رو زدم، اومد ته کلاس ام پی فورشو (mp4) داد به من... همش محسن چاوشی گوش دادم... به یاد علی سنتوری
من با زخم زبونات رفیقم... همون که اول فیلم علی سنتوری می خونه... فوق العاده بود
بعدش ادبیات داشتیم...درباره ی چگونگی خلق انسان ها بود... مخصوصا خلقت حضرت آدم...
همون زنگ بود که معلمه ورقه ی امتحانی من رو داد به یکی از بچه، تا صحیح کنه...
من هم رفتم بغلش نشستم، حالا بمال، بمال، بمال...
خلاصه یه 5 ، 6 نمره مجانی گرفتم...
زنگ که خورد، دیدم یکی از بچه ها داره می پیچونه... گفتم خب چه کاریه، من هم برم...
رفتم بیرون... نزدیک ایستگاه اوتوبوس که شدیم، من خارش پیدا کردم از نوع کرمی... خواستم بچه ها رو اذیت کنم...
گفتم نمیام... می ترسم پاپا جونم دعوام کنه... حالا بیا درستش کن... این قدر ناز کردم که اوتوبوس رفت... و امین ماند تک و تنها، البته با یه نفر دیگه (ناز کنی خیلی حال می ده ها)
با رفیقه رفتیم یه فلافل زدیم تو رگ، عجب چسبید... 
بعد گفتیم ما که بیکاریم چی کار کنیم، چی کار نکنیم...، پاشدیم رفتیم مدرسه، دور از چشم مدیر، با کله رفتیم تو اتاق پینگ پنگ...
3 دست پینگ پنگ شرطی (سر ساندویچ) با رفیق زدم... آخرش هم باختم...
حالا هم که در خانه نشستم... دارم چرت و پرت می گم...
عجب روز مزخرفی بود، نه؟؟؟
|
::. نویسنده این مطلب »» امين نوشته شده در تاریخ سه شنبه 17 اردیبهشت1387 ، ساعت 15:22 متعلق به موضوع:خاطرات روزانه ::. لینک ثابت این مطلب |
|
