دوستان، متن کامل "گذری بر شادمهر" یعنی همین پست من

در ادامه ی مطلب اومده... اگه می خواین کاملش رو بخونین (فقط یه کم از این متن پایین بیشتره) حتما به ادامه ی مطلب برید... من هم پیشنهاد می کنم برین...
اولین باری که صدای شادمهر رو شنیدم، روی صندلی های چرمی یک کامیون ، اصطلاحا ده تن، نشسته بودم.
صدای "ساده بگم" های شادمهر با غرغر های موتور کامیون برام خیلی لذت بخش بود. خیلی عجیب بود که در یک روستای دور افتاده، وقتی که اهالی روستا واسه گرفتن بنزین له له می زدند، شادمهر با آن صدای تو دل برو، همراه سواری ها و غیر سواری ها چه چه می زد.
آلبوم "دهاتی" شادمهر برام یه آرزو شده بود. نمی دونم چرا هر وقت دنبال یه آهنگ می گردم، کمتر پیداش می کنم... همین الان هم فقط به لطف اینترنت تونستم آهنگ دهاتی رو گوش بدم (ولی تو رایانه ندارم) .
شادمهر متولد یازدهم، مهر ماه، سال 51 ، بچه ی خیابان هاشمی، فرزند آخر خانواده است. پدر و برادرانش رو در جنگ تحمیلی از دست داد. غم از دست دادن نزدیکانش در آهنگ هایش تاثیر به سزایی داشته.
آهنگ فوق العاده زیبا و به قول معروف اشک جمع کن "داداشی" ، که به خاطر دوری از برادرانش خوند، از ماندگار ترین آهنگ های او هست و خواهد بود.
برادرش "محمد تقی " در باره ی علاقه ی شادمهر به موسیقی سخنان جالبی گفته: "وقتی شادی (همون شادمهر) فقط 5 سال داشت، یه ویلون اسباب بازی واسش خریدم، باور کنید ساعت ها وقتش رو با اون ویلون می گذروند، یه روز بهش گفتم اگه بزرگ بشی، دوست داری به هنرستان موسیقی بری؟ شادی هم در عین بچگی از این پیشنهاد استقبال کرد ... من هم به قولم عمل کردم."
شادمهر در 5 سالگی با تشویق برادر بزرگش، موسیقی را با ویلون (که به نظر من از سخت ترین سازهاست) شروع کرد و در 10 سالگی، به یادگیری پیانو مشغول شد. کمتر از 15 سال داشت که گیتار را می نواخت.
استاد شادمهر (استاد سماک از صاحبنظران به نام و مدرس هنرستان موسیقی تهران) درباره شادمهر گفته که: "من روزهایی رو می بینم که شادمهر بی رقیب خواهد بود"
زمستان 77 آلبوم فوق العاده زیبای "مسافر" منتشر شد. در اون سال، مردم برای خرید کاست های شادمهر، سر و کله می شکوندند. در بعضی کاست فروشی ها، یه جا خوندم که مردم برای خرید آلبوم مسافر، صف کشیده بودند. عده ای چند تا چند تا کاست می خریدند. کاست "مسافر"، کم پیدا شده بود و خیلی ها گیرشان نمی اومد.
و در نهایت با انتشار آلبوم دهاتی در سال 78، مردم لقب "سلطان پاپ" را به این خواننده ی حرفه ای دادند. در آن زمان پیشگویی استاد شادمهر محقق شد و محبوبیت و شهرت شادمهر دست نیافتنی بود.
آلبوم "فریبا" سال 79، در کمال بدشانسی، روانه بازار شد. شهیاد، خواننده ی لوس آنجلوسی، به تقلید از شادمهر (در آهنگ آسمونی) آهنگ های خود را منتشر کرد، و این بار در کمال بی انصافی، وزارت ارشاد مهر همکاری با بیگانگان را روی پیشانی شادمهر زد. به همین علت کاست های او جمع آوری شد.
متاسفانه ، برداشت بد آقایان، بی فکری آن ها، باعث شد که شادمهر در 28 فروردین 81 از ایران به کانادا مهاجرت کند.
صدای شادمهر، شگفتی آفرین است، سبک به خصوص و جدید شادمهر هنوز هم قدیمی نشده، چنان که خواننده های نوپایی مثل حمید عسکری
، فرخ و علیرضا فرد (سه تا میمون
) از او و سبکش تقلید می کنند.
گام صداش در ترانه هایی مثل "گل یاش"، "سبب" ، "ماندگار" چنان بالا است که صدتا حمید عسکری هم نمی تونن به گردش برسن...
خلاصه شادمهر هم رفت... ولی هنوز محبوبه... چند سال پیش طی چند نظرسنجی معلوم شد که بیشتر از 20 میلیون طرفدار داره... چنانکه در کنسرت هایش مشاهده می کنیم...
عید نوروز 2 سال پیش بود که، پای ماهواره نشسته بودم. مصاحبه ای با شادمهر پخش می شد و برای اولین بار آهنگ "رسیدی و سبب" از شادمهر روانه بازار می شد.
شادمهر چنان خجالتی بود که مجری برنامه هم کف کرده بود.
حتی موقع حرف زدن صداش می لرزید .
وقتی مجری (مجری مونث بود بنده خدا
) از شادمهر پرسید که با این همه خجالت چگونه کنسرت برگزار می کنید؟ ، جواب داد: "فضای کنسرت یه حال و هوای دیگه داره، اصلا همه چیز یادم میره..."
شادمهر بارها اعلام کرده که به لوس آنجلس نمی رود و از تجملات بیزار است و همان "دوری و دوستی" را ترجیح می دهد. هرگز لب به سیگار و مشروب نزده و این برای جوانی مثل شادمهر در اوج شهرت ، بی نظیر است.
خب دیگه به بزرگی خودتون بخشید... وقتی صدای شادمهر رو گوش می دم مست میشم
این هم چند بیت از شعر مسحور کننده ی مسافر:
مسافر خسته من بار سفر رو بسته بود
تو خلوت آيينهها به انتظار نشسته بود
ميخواست كه از اينجا بره اما نميدونست كجا
دلش پر از گلايه بود ولی نمیدونست چرا
دفتر خاطراتشو ، رو طاقچه جا گذاشت و رفت
عكسای يادگاریشو ، برای ما گذاشت و رفت
دل كه به جاده میسپرد كسي اونو صدا نكرد
نگاه عاشقونهای برای اون دعا نكرد
حالا ديگه تو غربتش ستاره سر نمیزنه
تو لحظههای بیكسيش پرنده پر نمیزنه
با كوله بار خستگی ، تو جادههای خاطره
مسافر خسته من ، يه عمره كه مسافره
ادامه مطلب »»